Reactie op het artikel ‘Hij moest zwijgen tegen mijn lief’ in "Het Nieuwsblad"

Deze brief stuurde ik als reactie op een artikel in ‘Het Nieuwsblad’ waarin onze wijk werd afgeschilderd als een samenraapsel van ruziemakende dronkaards. Hieronder de integrale versie.

In jullie dagblad is een paar dagen geleden (10 oktober) een artikel gepubliceerd rond de moord in de wijk Klein Rusland. Onder de titel: ‘Hij moest zwijgen tegen mijn lief’

Als inwoonster van de wijk Klein Rusland wil ik toch wel even kwijt dat dit artikel mij en andere inwoners tegen de borst stuit.

En namelijk dit gedeelte : ‘Het zijn zielige randfiguren die een hoofdrol spelen in het drama dat zich op 17 november 2007 voltrok aan het Zelzaatse Koophandelsplein, midden in de beruchte sociale woonwijk Klein Rusland. Mannen en vrouwen die al jaren overhoop liggen. Met elkaar, met de drank en met het leven zelf. Mensen die in hun eigen woning de muren oplopen en die dan maar samenklitten in groezelige cafés.’ Dit geeft de indruk dat het grootste deel van de mensen uit de wijk ‘zielige randfiguren’ zouden zijn. Ik weet het wel, zo’n zinnen maken een artikel sappig. Het lijkt alsof wij weggelopen zijn uit een oud stationsromannetje.
Ik kan U verzekeren dat dit helemaal niet waar is! De indruk die gewekt wordt weerspiegelt absoluut niet ‘het leven zoals het is’, in onze wijk.
Waar wij – en dat zijn de meeste inwoners van Klein Rusland - wel mee overhoop liggen, is de verwaarlozing van onze wijk ondanks talrijke beloften die al meer dan tien jaar de ronde doen. Eerst van de provincie: met het plan voor de Gentse Haven, zou de leefbaarheid van Klein-Rusland extra aandacht krijgen. Later beloofde de Sociale Woningmaatschappij een volledige renovatie. Dat is ook al vijf jaar geleden. Ondertussen staan er meer dan 30 woningen leeg.  En iedereen weet dat leegstand verloedering teweegbrengt zodat we soms geplaagd worden met ratten.
De wijk werd rond 1920 gebouwd voor de arbeiders van Khulmann. Er was toen voor iedereen werk en de wijk floreerde goed, met oa. Kermissen en feesten.
Khulmann ging… Rhodia kwam en zo ging het maar verder met de afbouw van het bedrijf, tot en met het nu failliete Nilefos.
En als geschenk mogen we de gipsberg houden in onze achtertuin.
Klein-Rusland is een gemengde wijk van werkmensen, die er vanaf hun kindertijd wonen en ouderen enerzijds, anderzijds nieuwkomers die het niet breed hebben en daar een goedkope woonst verkrijgen. En zoals overal waar mensen het niet breed hebben, zijn er altijd die het leven moeilijk aankunnen, zeker als ze met beperkte mogelijkheden  moeten overleven. Maar dit blijven uitzonderingen, ook in onze wijk. Wij hebben de zorgen en bekommernissen van alle gewone mensen: werk, pensioen, gezondheid, een leefbare woonomgeving en de toekomst van onze kinderen.

Dit wou ik toch even kwijt.
Maureen Tollenaere
Inwoonster Klein-Rusland – Gemeenteraadslid PVDA+

Maureen Tollenaere 

Reactie aan de krant 'Het Nieuwsblad' (pdf, 74 Kb)