Oudenaarde :: Maffioos moederbedrijf laat MEPA failliet gaan

Erwin Callebaut (gewestelijk ABVV-secretaris Algemene Centrale Oost-Vlaanderen) liet in het vakbondsblad Accent een artikel verschijnen met de titel “Italiaanse moeder wurgt Belgische dochter aan de N60 in Oudenaarde”. Ik ken Erwin als een hard werkende en realistische syndicalist en niet als een auteur van tragedies, maar als ik hem interview in het Volkshuis, versta ik zijn enorme verontwaardiging. Een maffioos verhaal, een zwaar drama voor de getroffen werknemers.

00

Mepa, een chemiebedrijf dat het flinterdunne bovenlaagje op meubelen en laminaat-vloerbekledingen produceert, is een dochter van de Italiaanse laminaatfabrikant Liri. Deze moeder bouwde in de loop van de jongste jaren, door het niet betalen van leveringen, bij haar eigen dochter een openstaande schuld op van 13 miljoen euro (meer dan 500 miljoen oude Belgische frankskens)! En dus kon haar brave dochter haar leveranciers en de Sociale Zekerheid niet meer betalen.

Mepa wordt in oktober 2009 door het Parket van de Procureur des Konings van Oudenaarde gedagvaard voor een faillietverklaring. Vanaf dat ogenblik start Liri de opvoering van een ware commedia dell’arte. Het eist en verkrijgt van de Rechtbank van Koophandel de toepassing van de nieuwe wet van 31/01/2009 betreffende de continuïteit van de ondernemingen, die het vroegere gerechtelijk akkoord vervangt. Mepa is dus tot 22 april 2010 gered en beschermd tegen alle mogelijke schuldeisers. Op 1 maart moet wel een reorganisatieplan neergelegd worden.

Erwin Callebaut: “Dit alles was slechts een luguber wurgspelletje van Liri om langzaam de luchtpijp van de 120 arbeiders en 30 bedienden dicht te knijpen. Het plan dat goedgekeurd was door de Rechtbank van Koophandel voorzag in een kapitaalsverhoging van 5 miljoen euro, 500.000 euro liquide middelen en een herstructureringsplan voor de dochter. Maar op 1 maart vertelt de heer Claes, financieel directeur van Mepa, aan de vakbonden: “Het is gedaan! Ik heb  nog slechts 15.000 euro in de kas. Dat is alles!”  Als de heer Castino van Liri  in het bedrijf aankomt, staat hij totaal onverwacht oog in oog met de werknemers. Hij durft de waarheid nog altijd niet vertellen en probeert hen wijs te maken dat er misschien toch nog een sprankeltje hoop is. Een commedia dell’ arte van het hoogste niveau, want dezelfde dag nog geeft hij de Raad van Bestuur van Mepa de volmacht de boeken neer te leggen. Over en out!”

Wat zijn de gevolgen voor de 150 werknemers?
Erwin Callebaut: “Gelukkig maakte de locale directie er een erezaak van, de lonen van de werknemers tot 26 februari en de eindejaarspremie van 2009 nog tijdig uit te betalen. Maar van de ene dag op de andere, vanaf 1maart, zijn de werknemers einde contract. De wet Renault voor herstructureringen is hier niet van toepassing. Zij moeten gewoon gaan stempelen. Van het Fonds voor de Sluiting van Ondernemingen krijgt iedere werknemer slechts 142 euro per jaar anciënniteit, met een maximum van 20 jaar. En daarop moet dan nog eens 11% fiscale voorheffing betaald worden. Wat een schandalige, totaal onaanvaardbare toestand, in een periode waarin we een record aantal faillieten meemaken! Een echt drama voor al die mensen. En dan durven de patroons de vakbond nog aanvallen voor onze eis van een crisispremie bij afdankingen, waarvoor zijzelf ocharme 555 euro moeten bijdragen.”

Moeten het failliete Mepa en het schuldige moederbedrijf Liri zelf aan hun ex-werknemers dan helemaal geen schadevergoeding betalen?
Erwin Callebaut: “Individueel kan elke ontslagen werknemer als “bevoorrechte schuldeiser” een schuldvordering van Mepa kunnen eisen voor het loon van 1 en 2 maart,voor een opzegvergoeding voor de verbreking van het contract en voor een eindejaarspremie voor de 2 maanden die hij dit jaar nog gewerkt heeft. Maar wat zal hiervan ooit terecht komen, en wanneer? In de praktijk zal het hierop neerkomen dat het Fonds voor Sluiting van Ondernemingen  binnen het jaar die kleine sommen wel zal uitbetalen. Maar van Mepa en Liri zelf kunnen de werknemers  niets meer verwachten. Neen, ik kan er niet bij dat men toelaat dat een maffioos bedrijf als Liri 150 werknemers op die manier gratis kan buitensjotten. In wat voor wereld leven wij?”