De kijk van Dirk Goemaere (PVDA) op de sociale verkiezingen in staalbedrijf Sidmar

In een pamflet roept Dirk Goemaere (PVDA) de arbeiders van Sidmar (ArcelorMittal Gent) op om zeker te gaan stemmen bij de sociale verkiezingen. "Voor mij is de belangrijkste graadmeter: hoeveel % van de mensen is gaan kiezen. Werkende mensen kunnen hun rechten maar verdedigen op voorwaarde dat er sterke vakbonden zijn tegen de patroons en de regering."

Klik hier voor het pamflet (pdf, 189 Kb)

Deze week donderdag en vrijdag kan elk van jullie een stukje mee beslissen over de toekomst van de vakbond op Sidmar. Grijp die kans. Ga massaal stemmen. Niemand mag hier aan de kant blijven. Vind je dat het veel te rustig blijft over de sociale verkiezingen in je ploeg of refter? Neem dan initiatief, en bel delegees op, zodat je duidelijk hebt kunnen uitmaken welke delegees en welke van de 3 vakbonden je voorkeur verdient.
Ligt je keuze al vast? Want dat wordt nu wel heel dringend: zorg dat je op voorhand goed weet op wie te stemmen, spreek in je ploeg of refter duidelijk af voor welke kandidaten – en groep van kandidaten - je gaat stemmen.

Beste collega’s.

Gebruik je meest democratisch recht: Ga zeker stemmen.

Meer nog dan verkiezingen voor gemeenteraad of parlement heb je via de sociale verkiezingen een rechtstreekse vinger in de pap: de stemmen, en niets dan de stemmen beslissen welke kandidaten zullen verkozen zijn. Wil je opkomen voor meer koopkracht, of voor meer veiligheid op het werk? Dan heb je woordvoerders nodig, leiders van de syndicale actie. En dan kan het van groot belang zijn dat de juiste man of vrouw een mandaat heeft. Ik hoop dus dat iedereen die kans met beide handen zal aangrijpen.

Ook zij die op donderdag of vrijdag een dag verlof, of CRA of dergelijke hebben wil ik vragen: bekijk aub eens of het mogelijk is toch te komen stemmen: je krijgt die kans maar 1 keer op 4 jaar. Doe je plicht! Soms hangt het van 1 stem af wie een mandaat krijgt, misschien hangt het dus van jouw stem af, kom dus aub zo massaal mogelijk stemmen.

Op vele plaatsen hoor ik “…zelfs nu, vlak voor de sociale verkiezingen, is er weinig discussie…”. Da’s niet goed, natuurlijk, maar daar kan ook JIJ wat aan doen. In ploegen waar kandidaten of delegees werken, is dat meestal wel op een hoger pitje.
In die diensten of ploegen waar nog weinig discussie is wil ik vragen: bel nog snel een delegee op, zeker wanneer door omstandigheden een delegee van jouw vakbond de laatste weken er niet is geweest. In alle diensten werken mensen uit de 3 vakbonden, zorg dus dat kandidaten van alle 3 de vakbonden zich bij jullie konden voorstellen.
Zeker voor ploegenwerkers is het niet altijd simpel. Toch heeft het niet veel zin om vast te stellen: “ik heb de delegee van mijn vakbond de laatste weken nog niet gezien”: neem je verantwoordelijkheid, en bel hem op: leg uit wanneer hij naar je refter of machine kan komen, wanneer er meeste volk is: vele machines en diensten zijn kleine eilandjes geworden: er wordt verder gedraaid tijdens de schaft, er wordt afgelost, men blijft in kleine refterkes aan de machine eten: dat is allemaal niet goed voor de syndicale strijd: dat is een verdeel – en heers mechanisme.

Vele jonge mensen werken op zulke machines, en worden zo uit de syndicale beweging gehouden. Jongeren: jullie hebben recht om geïnformeerd te worden, laat je niet intimideren door de bazen! Jullie worden dikwijls heel erg uitgebuit, met allerlei beloften, zorg nu voor een sterke vakbond, dat is je beste troef voor de toekomst!

Sociale verkiezingen zijn niet tegen de andere vakbond, maar om de syndicale werking op het bedrijf te versterken: de patroon is de tegenstander.

Voor mij is de belangrijkste graadmeter: hoeveel % van de mensen is gaan kiezen: werkende mensenkunnen hun rechten maar verdedigen op voorwaarde dat er sterke vakbonden zijn tegen de patroons en de regering:
De patroon: Ik lees dat Lakshmi Mittal, de grote baas, zich voor de 4e keer op rij de rijkste man van Groot-Brittannië mag noemen. Het afgelopen jaar is zijn fortuin met 10 miljard € toegenomen of + 40%!! In totaal klokt hij af op 35 Miljard €!! Waarom zouden wij dan onze eisen matigen? Al diebesparingen slikken? Die hoge werkdruk verder ondergaan?
De regering: ze zijn nu al bijna 1 jaar aan het bakkeleien over B-H-V, maar in feite gaat het vooral overde splitsing van de sociale zekerheid. Ze willen zowel Vlaamse als Waalse arbeiders armer maken. Ze willen ons meer doen betalen, maar de patroons nog meer cadeaus geven; Via de Notionele Intrest-Aftrek krijgen de patroons de toestemming om 1 miljard € fiscaal te sjoemelen!! Maar dat miljard minderopbrengsten mogen wij extra ophoesten!! Gelukkig hebben we vakbonden die opkomen voor de kracht van de solidariteit van de ganse werkende bevolking.

Zo vind ik het heel positief dat ABVV en ACV in volle campagne Sociale Verkiezingen besloten hebben een gezamenlijke actieweek te zullen houden tegen de fiscale cadeaus, en voor verhoging van de koopkracht, van 9 tot 13 juni. Zo bewijzen ze dat niet met bekvechten, maar door samen te werken de belangen van de werknemers het best gediend worden.

Ook op bedrijfsvlak is dit zo: ik stel vast dat bijna alle kandidaten begrepen hebben dat ze geen stemmen halen door op de kap van andere delegees of vakbonden te zitten. Dat is een heel positieve evolutie. De eigen verdiensten van de voorbije 4 jaar: daar draait het om.

Neem nu het ongeval met de Loco’s vorige week: de foto’s zijn hallucinant: die kabine is totaal vernield, gewoon tot schroot herleid, gelukkig is er niemand gekwetst. De oorzaak? De werkdruk? Op die plaats is er al lang een probleem van zichtbaarheid. Maar zolang het draait hebben de bazen er geen aandacht voor. Hun spontane reactie is meestal: sancties! De kleine man aanpakken. Maar niemand doet dat toch express? Gelukkig zijn er op zulke momenten delegees van de 3 vakbonden om dat niet te laten gebeuren. En om de bazen te verplichten de oorzaak van het ongeval aan te pakken.

Een delegee die 4 jaar goed gewerkt heeft kan een positief profiel uitdragen en zal goed scoren.

Bovendien wil ik elk van de kandidaten proficiat wensen voor hun kandidaatstelling: een engagement in de vakbond, opkomen voor de belangen van je collega’s, tegenwind geven tegen het patronale liberalisme van “ieder voor zich”: dat is wat we nodig hebben.
Maar helaas kunnen niet alle kandidaten een mandaat krijgen. Hopelijk blijven die kandidaten die geen mandaat hebben toch actief, om de vakbond “op de vloer” sterker te maken. Om de militantenwerking te helpen uitbouwen.

Ik ben er nogal gerust in: die gadgets zullen wel niemand van gedacht doen veranderen!! Maak een bewuste keuze. Want de volgende 4 jaar komt er opnieuw van alles op ons af!!

Och ja, die gadgets!! Heb jij ook je groene zakje gekregen, of een rode of blauwe stylo, een agendaatje?. Ach, wie krijgt niet graag een cadeautje? Het hoort er wat bij, maar ik mag hopen dat niemand daardoor zijn stem laat beïnvloeden. Want dat zou erg zijn!!
Maak een bewuste keuze:
Een delegee moet bereikbaar zijn, voldoende aanwezig in de fabriek. Da’s heel belangrijk. Maar is het voldoende om dan over “koetjes en kalfjes” te praten? Of verwacht je dat hij syndicale standpunten komt toelichten, syndicaal nieuws brengen?
Laat de film van de voorbije 4 jaar nog eens afrollen: generatiepact, herstructureringen, CAOonderhandelingen, werkdruk, Formule 1…enz: of het nu een militant, delegee of vrijgestelde was: Wie durfde echte standpunten innemen, en tegen de stroom ingaan? Op het gepaste moment! Geen bluf, maar echt? Wie kon zaken opgelost krijgen? Wie vertolkte het best je standpunt bij de CAOonderhandelingen? Wie stond altijd paraat voor jullie?
Denk ook aan de toekomst: er circuleren opnieuw geruchten in de fabriek over allerlei plannen voor besparingen, meer flexibiliteit, uitbestedingen, interim: met vallen en opstaan is dit op Sidmar nog grotendeels tegengehouden. Het kan beter natuurlijk: een opdracht voor wie na 9 mei een mandaat heeft behaald?
Natuurlijk willen directie en de aandeelhouders altijd meer, maar denk eens na welke delegees het beste geschikt zijn om het verlanglijstje van de directie af te houden, samen met jullie?
Syndicaal werk is ook groepswerk: sommigen komen op voor een ganse groep, anderen eerder voor zichzelf, wie denk je dat jou het beste zal kunnen verdedigen in de toekomst?

Natuurlijk heb ik mijn voorkeur wat betreft syndicale aanpak. Maar het is aan jullie om de keuze te maken. Ik apprecieer iedereen die zich syndicaal wil engageren.
Voor mij is het vooral van belang dat jullie massaal gaan stemmen: zo weet de directie dat de vakbond sterk staat. Voor mij is het ook van belang dat jullie heel bewust hebben nagedacht over jullie stem. Wees niet bang om dit met je collega’s in de ploeg en in de refter te bediscuteren.
Vergeet ook het reglement niet: je mag niet “panacheren” = op meer dan 1 lijst stemmen. Breng liefst vele voorkeurstemmen uit, maar op maximum 10 kandidaten voor CPB en voor maximum 11 kandidaten voor OR.

Ik hoop dat deze sociale verkiezingen een groot succes worden!