|
|
printversie
Mail dit naar een vriend!Carrefour-Ninove :: Stakingsleiding en 30 andere syndicalisten preventief opgepakt
De vorige dagen was er al veel beroering ontstaan in de streek. In Ninove zelf werd de bakkerij La Lorreine (400 werknemers) in de as gelegd en sloot het textielbedrijf Berry Yarns (178 werknemers). De directie daar weigert brugpensioen toe te kennen en wil slechts een sluitingspremie van 150 euro (!) per jaar anciënniteit toestaan. Daartegen werd al weken actie gevoerd, samen met de 208 afgedankten in het andere Beaulieu-bedrijf in Wielsbeke (West-Vlaanderen). In het nabijgelegen Erembodegem (Aalst) werd gestaakt bij Eandis tegen de loondiscriminatie van degenen die na 2002 werden aangeworven (- 30%). De succesvolle piketten werden in beide bedrijven verdreven door deurwaarders met dwangsommen van 1000 euro per staker.
Romain Dierickx
Met koeken, koffie, een spandoek, pamfletten en affiches wilde onze Aalsterse partijafdeling vrijdagvoormiddag haar solidariteit betuigen met de stakers van Carrefour-Ninove. Toen we er om 8.30 uur aankwamen, troffen we er echter meer flikken, in uniform en in burger, aan dan syndicalisten. Kaders van het bedrijf waren jonge werknemers aan het opjagen bij het werk met winkelkarretjes en leveringen. De media stroomden toe.
Wat was hier aan de hand? Later, om 11.30 uur vertelde een vrijgelaten syndicalist ons het hele verhaal. Om 5 uur was het piket zich beginnen vormen. Om 5.20 uur arriveerden 4 combi’s van de politie met sirenes en zwaailichten. De politie zou een telefoon gekregen hebben waarin gezegd werd dat er bij Carrefour een diefstal bezig was.
Carrefour had vele kaderleden van andere winkels naar de winkel in Ninove gestuurd om hier de jonge werknemers met contracten van onbepaalde duur, al dan niet nog in proef, die tot actie bereid waren, af te dreigen om samen met hen de winkel te doen draaien. Om 6u15 arriveerden nog 3 politiecombi’s. Om 7 uur verscheen de deurwaarder met de beschikking van de rechtbank van Dendermonde. De syndicalisten kregen 15 minuten om het piket op te heffen. Zo niet, dan zou men overgaan tot de registratie van hun identiteit. Na dit kwartier volgde de administratieve aanhouding van 2 secretarissen en werden ook alle anderen zonder enige aanleiding in de combi’s geladen. De politie trad hardhandig op voor diegenen die weigerden mee te gaan. Iedereen werd daarna op het politiecommissariaat individueel verhoord in aanwezigheid van de deurwaarder en ontving een afschrift van de beschikking van de rechtbank van Dendermonde met de dwangsommen daarin vermeld.
Sven Robbrecht, BBTK-secretaris Waasland: “We werden behandeld alsof wij criminelen waren. Nochtans stonden we enkel piket om de belangen van de werknemers te behartigen. Mannen zoals een Lippens of een boer Clerck, daar durft men niet aan raken. Integendeel. We moesten alles afgeven tot onze broeksriemen toe. De manier waarop dit piket gebroken werd is ongehoord, ongekend! Dit is een radicale inbreuk op het stakingsrecht. Bovenal had men géén enkele reden om over te gaan tot de administratieve houding van de 32 syndicalisten, vermits we géén enkele werkwillige aan de deuren van de winkel gezien hebben. Die stonden op 300m van de winkel. Zelfs onze rechten als burger worden geschonden: we mogen zelfs een maand niet meer gaan winkelen in een Carrefour in het juridisch arrondissement Dendermonde want ten allen tijde kan ons de toegang ontzegd worden door de plaatselijke vestigingsdirecteur! Dit betekent tevens dat men de komende maand bij acties aan Carrefours in het juridisch arrondissement onmiddellijk kan overgaan tot aanhoudingen, vermits dit een beschikking is geldend voor de duur van één maand. Er is dringend overleg met de drie vakbonden hierover nodig om aan dergelijke praktijken een passend antwoord te bieden. We kunnen het hier niet bij laten. We moeten ons stakingsrecht ten volle verdedigen en niet laten uithollen.”
Tussen 9 en 11 uur boden we de klanten onze PVDA-pamfletten en -affiches aan. Zij reageerden bijna allemaal positief. Een voorbeeld: “Meneer, de kleine man heeft hier echt niks meer te zeggen. De rijken krijgen miljarden cadeau. In één nacht wordt alles voor hen geregeld. Wij moeten alleen maar inleveren en betalen. Bij Berry Yarns, dat sluit, krijgen we een stamp onder ons gat. Dat is alles. Het is hier een democratie zeggen ze. Dat is echt een leugen. Wij, gewone mensen, hebben alleen maar onze solidariteit en die wordt zelfs verboden. Met al die contracten van tegenwoordig, interim en tijdelijk, smijten ze u zo buiten als ge één woord verkeerd zegt.”
Dat wordt ons bevestigd door een jonge werknemer van Carrefour. Eerst weigert hij kwaad een pamflet dat wij hem aanbieden. Maar als de kaders niet meer in de buurt zijn, komt hij zich stil verontschuldigen: ‘Meneer, sorry. Ik wil ook niet werken, maar hoe kan ik voor mijn vrouw en twee kindjes zorgen als ik hier vandaag buitenvlieg? De syndicalisten die onze belangen verdedigen, die pakken ze op, maar de bazen van Carrefour, die ons bedreigen, die mogen hier vrij rondlopen.”
De arrogantie en onderdrukking van het personeel door de Carrefour-directie loopt inderdaad de spuigaten uit. Carrefour heeft géén enkel respect voor het Belgisch sociaal overlegmodel, voor de bestaande CAO’s, de loon- & arbeidsvoorwaarden en heeft maar één doel voor ogen, nl. maximale winst ten koste van de werknemer. Een winst die nooit voldoende zal zijn. Het sociaal conflict bij Carrefour zit muurvast. Verdere acties zullen ongetwijfeld volgen. De strijd gaat voort.