1386,19 euro ophalen voor de kieskampanje, hoe doe je dat?

Mina Assabane is al 15 jaar thuisverpleegkundige in Genk. Sinds kort verzorgt ze ook patiënten van Geneeskunde voor het Volk. Begin januari verkocht ze voor 330 euro steunkaarten voor Gaza. Vorige week bracht ze 1000 euro in een envelopje binnen en een steunpotje met 136,19 euro. Vandaag legt ze weer 250 euro op tafel.

‘Mina, hoe doe je dat?’

Mina: ‘ik bouw een vertrouwensband op met mijn patiënten. Ik doe niet alleen de verzorging, die voorgeschreven wordt. Als ik merk dat er meer zorg nodig is, dan stel ik dat voor aan hen. Ik bespreek dat ook met de huisdokter. Ik probeer de mensen ook warm te maken hun eigen gezondheid in handen te nemen. Als ik merk dat ze dat ook doen, dan ga ik er voor 150% voor. Zo ben ik bij heel wat mensen niet alleen de verpleegster, maar echt kind aan huis’.

‘330 steun voor Gaza ophalen. Dat kan ik nog geloven. De mensen hebben de vreselijke beelden gezien op TV . Zeker die van de kinderen. Maar 1386,19 euro voor een kieskampanje inzamelen, dat ligt toch niet voor de hand. Je kent ons nog maar net’.

Mina: ‘Ik heb patiënten van Italiaanse en Marokkaanse afkomst. Die zijn gevoelig daarvoor. Maar ik heb altijd acties gesteund om mensen te helpen. Voor iemand die een operatie moest ondergaan, voor een zwaar zieke, …’. De mensen kennen me zo. Als ik zo iets doe, dan verwittig ik de mensen dat ze de volgende keer hun portemonnee moeten klaar houden. En dat doen de meeste dan ook. Dan verkoop ik wafels of cake. Nu had ik pizza gemaakt. Ik heb er wel 20 gemaakt. Ik heb die dan in 15 stukken gesneden en verkocht aan 3 euro het stuk. Als je ergens pizza gaat eten, dan betaal je ook rap 3 of wel 5 euro voor een stuk. Sommige mensen kochten één stuk, anderen 3 of zelfs 6 stukken. Ik moest er nog bijmaken. Mijn man vroeg of ik nóg niet gedaan had met pizza te bakken. Ik had inderdaad 2 dozen vol met pizza. Eén had ik in de auto, een andere had ik bij een vriendin gezet om niet steeds terug naar huis te moeten rijden. Het geld prop ik dan in een zakje. Pas enkele dagen later telde ik het na. Ik was ook een beetje verrast dat ik al zo veel had ’.

‘Wij halen ook regelmatig steun op, maar dan heb je altijd mensen, die dat niet willen. Hoe overtuig je hen om toch iets te geven?’

Mina: ‘Ik heb gezegd dat ik de pizza’s verkoop voor een partij die er voor hen is, die het niet voor de centen doet. Dat het in hun eigen belang is. Ik heb veel migranten onder mijn patiënten. Die hebben niets aan die andere partijen. Ik heb gezegd dat ze aan zichzelf moesten denken en aan het belang van hun kinderen. Er zijn natuurlijk altijd mensen, die zeggen dat ze allemaal dezelfde zijn. Maar als ze dan zien dat andere mensen geven, dan doen ze het dikwijls toch.

Vorige week was ik op een informatie avond voor Marokkaanse bejaarden, waar iemand, ik denk van de SPa, de mensen blaasjes wijsmaakte. Hij vroeg wie er een hospitalisatieverzekering had. Het bleken er maar 2 te zijn. ‘Dat neem ik mee naar de verkiezingen’, zei hij. Hij ging ook zorgen dat ze allemaal zorgverzekering kregen. Maar zo werkt het niet. Dat is stemmenronselarij. Bejaarden krijgen meestal geen hospitalisatieverzekering meer en je moet aan een puntensysteem voldoen om zorgverzekering te krijgen. Ik zei dat hardop en daar was hij niet mee opgezet.

Bij jullie is dat anders.

Maar de mensen weten niets, je kunt ze van alles wijsmaken. Vooral de jongeren. Ik vraag me soms af of ze wel naar school geweest zijn. Of wat ze daar dan gedaan hebben. Gewoon hun broek zitten verslijten? Ja dan lopen ze natuurlijk mee met degenen, die het meest belooft. Met alle gevolgen van dien’.

‘Je hebt een lidkaart genomen, terwijl je ons nauwelijks kende. Waarom?’

Mina: ‘ik heb het programma gelezen en dat sprak me erg aan. Hoe jullie werken rond de luchtvervuiling, jullie petitie om de energie goedkoper te maken, jullie acties voor jobs, … . Jobs zijn zo belangrijk om te kunnen leven en om een plaats in de maatschappij te hebben. Ik wil als verpleegster totaalzorg geven aan de mensen. Niet eens een paar spuiten hier en een wondverzorging daar. Neen, werken aan de gehele gezondheid, met de mensen samen. Dat spreekt me bij jullie ook erg aan’.

‘Mina, nogmaals proficiat en bedankt voor zoveel steun. Welkom bij onze partij’

Mina: ‘Fijn, maar ik ben eigenlijk toch nog van plan om samen met een groep vrouwen nog iets te organiseren. Een spaghetti avond of zo. We doen dat regelmatig voor één of ander doel. En ook voor de gezelligheid. Ik ga het hun eens voorstellen’.

‘En mogen wij dan ook komen? Kan Harrie daar eens vertellen wat hij doet in de gemeenteraad?’

Mina: ‘Zeker. Ik laat je nog iets weten’.